zijn in het Arabisch: كان (kāna) – betekenis, uitspraak, voorbeelden

Andere betekenissen

يَكُونُ yakūnu — zijn · zijn (onvoltooid)

Hoe te gebruiken

Het Nederlandse werkwoord “zijn” heeft twee hoofdvormen in het Arabisch: “كان” (kāna) voor de verleden tijd en “يكون” (yakūnu) voor de tegenwoordige en toekomstige tijd. Beide vormen komen van de stam ك و ن.

Voorbeeldzinnen

هُوَ كَانَ طَبِيبًا.

huwa kāna ṭabīban.

Hij was een arts.
هِيَ تَكُونُ سَعِيدَةً.

hiya takūnu saʿīdaً.

Zij is blij.
النَّجْمُ يَكُونُ سَاطِعًا فِي اللَّيْلِ.

al-najmu yakūnu sāṭiʿan fī al-layli.

De ster is ’s nachts helder.

Vertalingen in het woordenboek

له
يتم

Voorbeelden uit echte teksten

Zinnen afkomstig uit gepubliceerde tweetalige teksten (ondertitels, documenten). Ze tonen het woord in context en worden niet één voor één nagekeken.

Dat zijn zijn zaken.

هذا شأنه و ليس شأنى

Dit zijn zijn voeten.

هذه أقدامها.

Dat zijn zijn doelwitten.

تلك هي أهدافها.

Wat zijn zijn voorwaarden?

ما هى شروطه؟

Leastways, zijn benen zijn.

Leastways، وساقيه.

Zijn ideeën zijn waardeloos.

قل له إن أفكاره عديمة القيمة

Dit zijn zijn geld en zijn papieren.

هذه نقوده وأوراقه

zijn mantel, zijn zegelring... zijn gesp.

عباءته، خاتمه المنقوش... مشبكه.

Zijn expressie, zijn manier, zijn eigen ziel

له التعبير، وأسلوبه، روحه جدا

Hier zijn zijn laatste worden. Zijn dagboek.

هذة هى اخر كلماتة مذكرتة

We zijn gewoon, we zijn gewoon, we zijn gewoon, we zijn gewoon, we zijn gewoon.

نحن طبيعيون، ونحن طبيعيون، ونحن طبيعيون، ونحن طبيعيون، ونحن طبيعيون.

Hij voelt pijn in de ruimte waar zijn tand zou zijn, waar zijn land zou zijn, zijn huis, zijn vrouw, zijn zoon, zijn mooie dochter.

يؤلمه الفراغ، الذي حلّ مكان سنّه، والذي حلّ مكان أرضه، منزله، زوجته، ابنه، ابنته الجميلة.

Vragen en antwoorden

Wanneer gebruik ik “كان” in plaats van “يكون”?

Gebruik “كان” voor handelingen of toestanden in het verleden. “يكون” gebruik je voor het heden, de toekomst of algemene waarheden.

Hoe vervoeg ik “zijn” in de tegenwoordige tijd?

In het Arabisch wordt “يكون” niet verder vervoegd; de persoon wordt duidelijk uit de context of door een voornaamwoord toe te voegen, bv. “أنا أكون” (ik ben).